13 سپتامبر 2024 - یک مطالعه ی جدید عوامل کلیدی تاثیرگذار بر کاهش وزن طولانی مدت بیماران مبتلا به چاقی که سماگلوتاید یا لیراگلوتاید تزریقی را برای درمان دیابت نوع 2 یا چاقی دریافت می کنند، شناسایی کرد. این مطالعه در ژورنال JAMA Network Open منتشر شد.

سرپرست تیم تحقیق و نویسنده این مقاله دکتر Hamlet Gasoyan، محقق مرکز تحقیقات مراقبت مبتنی بر ارزش کلینیک کلیولند، گفت: ما متوجه شدیم که در بیماران چاقی که برای آنها سماگلوتاید یا لیراگلوتاید تجویز شده بود، کاهش وزن طولانی‌مدت بر اساس عامل فعال دارو، نشانه‌های درمان، دوز و تداوم دارو متفاوت است.

سماگلوتاید(که با نام های تجاری Wegovy و Ozempic فروخته می شود)و لیراگلوتاید(که با نام های تجاری Saxenda و Victoza فروخته می شود) آگونیست های گیرنده پپتید-1 شبیه گلوکاگون یا داروهایGLP-1 RA  هستند. این داروهای مورد تاییدFDA ، به کاهش سطح قند خون و کاهش وزن کمک می کنند.

چاقی، یک بیماری مزمن پیچیده است که بیش از 41 درصد از جمعیت بزرگسال ایالات متحده را تحت تأثیر قرار داده است. آزمایشات بالینی نشان داده است که داروهای ضد چاقی موثر هستند. با این حال، اطلاعات محدودی در تنظیمات دنیای واقعی در مورد عوامل مرتبط با تغییر وزن طولانی مدت و کاهش وزن قابل توجه بالینی وجود دارد.

در این مطالعه، محققان عوامل کلیدی را شناسایی کردند که با کاهش وزن طولانی مدت بیماران مبتلا به چاقی مرتبط بود. آنها همچنین عناصری را که با احتمال دستیابی به کاهش وزن 10درصدی یا بیشتر مرتبط بودند، برجسته نمودند.

این مطالعه همگروهی گذشته نگر، شامل 3389 بیمار بزرگسال چاق بود که درمان با سماگلوتاید یا لیراگلوتاید تزریقی را بین اول ژوئیه 2015 تا 30 ژوئن 2022 آغاز کرده بودند. پیگیری در جولای 2023 به پایان رسید.

در شروع مطالعه، میانگین شاخص توده بدنی در میان شرکت کنندگان در مطالعه 38.5 کیلوگرم بر مترمربع بود. 82.2% از شرکت کنندگان، برای دیابت نوع 2 با این داروها تحت درمان قرار گرفتند. از بین بیماران، 68.5٪ سفید پوست، 20.3٪ سیاه پوست و 7.0٪ اسپانیایی بودند. بیش از نیمی از شرکت کنندگان زن (54.7%) بودند. اکثر بیماران تحت درمان دیابت نوع 2 قرار گرفتند. به طور کلی، برای 39.6 درصد و 42.6 درصد از شرکت کنندگان برای دیابت نوع 2 به ترتیب سماگلوتاید و لیراگلوتاید، و برای 11.1 درصد و 6.7 درصد از شرکت کنندگان برای چاقی به ترتیب سماگلوتاید و لیراگلوتاید تجویز شده بود.

نتایج نشان داد که یک سال پس از تکمیل نسخه ی اولیه، تغییر وزن با عوامل زیر مرتبط است:

•  عامل فعال دارو. به طور متوسط، تغییر وزن با سماگلوتید 5.1-٪ ، و با لیراگلوتاید 2.2-٪ بود.

•  مقدار مصرف. بیماران با دوز نگهدارنده پایین 3.5-٪ تغییر میانگین وزن را در مقابل 6.6-٪ با دوز بالا تجربه کردند.

•  اندیکاسیون درمان. بیمارانی که این داروها را برای دیابت نوع 2 دریافت کردند، میانگین کاهش وزن 3.2-درصدی را در مقایسه با میانگین کاهش وزن 5.9- درصدی برای درمان چاقی، تجربه کردند.

•  تداوم مصرف دارو. به طور متوسط تغییر وزن در بیمارانی که یک سال به مصرف دارو ادامه دادند، 5.5-٪ بود، در حالی که متوسط تغییر وزن در بین بیمارانی که 90 تا 275 روز و بیمارانی که کمتر از 90 روز تحت پوشش دارویی در سال اول بودند، به ترتیب 2.8-٪ و 1.8-٪ بود.

محققان دریافتند که از هر 10 بیمار، 4 نفر (40.7 درصد) یک سال پس از تکمیل نسخه اولیه، داروهای خود را ادامه داده اند. 45.8٪ درصد از بیماران درمان با سماگلوتاید را ادامه دادند، در مقابل 35.6٪ از بیماران لیراگلوتاید را ادامه داده بودند.

در میان بیمارانی که داروی خود را برای 12 ماه ادامه دادند، میانگین کاهش وزن بدن با سماگلوتاید برای درمان چاقی 12.9- درصد و برای درمان دیابت نوع 2، 5.9- درصد بود. کاهش وزن بدن با لیراگلوتاید پس از 12 ماه برای درمان چاقی 5.6-٪، و برای درمان دیابت نوع 2 ، 3.1-٪ بود.

مطالعات نشان داده اند که دستیابی به کاهش وزن پایدار به میزان 10 درصد یا بیشتر، فواید سلامت بالینی قابل توجهی دارد. با در نظر گرفتن این موضوع، دکتر گاسویان و همکارانش نسبت بیمارانی را که 10 درصد یا بیشتر کاهش وزن داشتند، بررسی کردند.

به طور کلی، 37.4 درصد از بیماران دریافت کننده ی سماگلوتاید برای چاقی و 16.6 درصد از بیماران دریافت کننده سماگلوتاید برای دیابت نوع 2 ، کاهش وزن 10 درصدی یا بیشتر را تجربه کردند. در مقایسه، 14.5 درصد از افرادی که لیراگلوتاید را برای چاقی دریافت کردند، در مقابل 9.3 درصد از افرادی که لیراگلوتاید را برای دیابت نوع 2 دریافت کردند، به کاهش وزن 10 درصدی یا بیشتر دست یافتند.

در میان بیمارانی که داروی خود را یک سال پس از تجویز اولیه ادامه دادند، 61 درصد از کسانی که برای چاقی سماگلوتاید را دریافت کردند به کاهش وزن 10 درصدی یا بیشتر رسیدند، در حالیکه 23.1 درصد که برای دیابت نوع 2 تحت درمان با سماگلوتاید بودند به این مقدار کاهش وزن دست یافتند. همچنین 28.6 درصد از افرادی که با لیراگلوتاید برای چاقی درمان شدند و 12.3 درصد از افرادی که با لیراگلوتاید برای دیابت نوع 2 درمان شدند، کاهش وزن 10 درصدی یا بیشتر را تجربه کردند.

بر اساس تجزیه و تحلیل چند متغیره در این مطالعه که متغیرهای اجتماعی-دموگرافیک و بالینی مربوطه را در نظر گرفت،عوامل زیر با شانس بالاتری برای دستیابی به کاهش وزن 10درصدی یا بیشتر یک سال پس از تجویز اولیه، مرتبط بودند:

• بیمارانی که سماگلوتید را در مقابل لیراگلوتاید دریافت کردند

• دوز نگهدارنده زیاد دارو در مقابل دوز کم

• چاقی به عنوان یک نشانه درمانی در مقابل دیابت نوع 2

• بیمارانی که در سال اول به مصرف دارو ادامه دادند، یا بین 90 تا 275 روز پوشش دارویی داشتند در مقابل بیمارانی که کمتر از 90 روز پوشش دارویی داشتند.

• بیمارانی که BMI اولیه ی بالاتری داشتند

• بیماران زن در مقابل مرد

دکتر گاسویان گفت: یافته‌های ما می‌تواند به آگاهی بیماران و ارائه‌دهندگان از برخی از عوامل کلیدی که با احتمال دستیابی به کاهش وزن پایدار و به اندازه کافی بزرگ برای ایجاد مزایای سلامت بالینی مرتبط هستند، کمک کند. داشتن داده های دنیای واقعی می تواند به مدیریت انتظارات در مورد کاهش وزن با داروهای GLP-1 RA کمک کند و این موضوع را تقویت کند که پایداری در مصرف دارو کلید دستیابی به نتایج معنی دار است.

در مطالعه قبلی، دکتر گاسویان و همکارانش عوامل موثر بر استفاده طولانی مدت از داروهای ضد چاقی را بررسی کردند. تحقیقات آینده برای بررسی پایداری و نتایج سلامت بیماران با داروهای GLP-1 RA ادامه خواهد یافت.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2024-09-key-factors-impact-term-weight.html